Parametry pracy spawarki laserowej – jak je ustawić i kontrolować?

Kupienie spawarki laserowej to dopiero początek. Jeśli nie rozumiesz kluczowych parametrów pracy, nie wykorzystasz jej potencjału.
Laser nie wybacza „na oko”. Tu liczy się precyzja ustawień, bo mała zmiana w mocy, prędkości czy ogniskowaniu potrafi całkowicie zmienić charakter spoiny – od idealnej po przepaloną lub zimną.

Ten wpis to konkretne omówienie najważniejszych parametrów pracy spawarki laserowej:

• co wpływa na jakość spoiny,

• jak dobierać ustawienia do materiału,

• gdzie popełnia się najwięcej błędów.
  Dodatkowo: zestawienie wartości startowych i porównanie do spawania klasycznego.

Moc lasera (W)

To podstawowy parametr – wyrażony w watach (np. 1000 W, 1500 W, 2000 W).
Moc określa, jak głęboko i szybko jesteś w stanie stopić materiał.

Przykład:

• 1000 W – blachy 0,5–3 mm

• 1500 W – stal nierdzewna do 4 mm

• 2000 W – ciemna stal węglowa 4–6 mm, grubsze aluminium (z drutem)

Zasada:

• zbyt niska moc = brak przetopu, zimna spoina, mikropęknięcia,

• zbyt wysoka = przepalenia, przebarwienia, nadmiar wtopu.

Prędkość spawania (mm/s lub m/min)

To parametr regulujący czas ekspozycji materiału na wiązkę.
W praktyce: im szybciej spawasz, tym mniej energii trafia do materiału.

Przykład (dla 1500 W):

• stal 1 mm: 60–90 cm/min

• stal 3 mm: 30–50 cm/min

• aluminium 2 mm: 20–40 cm/min (wolniej, trudniejszy przetop)

Średnica plamki (punktu skupienia)

Zależna od optyki i odległości ogniskowania.
Mniejszy punkt = większa gęstość mocy, większa głębokość przetopu.

Ustawienie ogniskowej:

• zbyt blisko = intensywne topnienie powierzchni, niska stabilność,

• zbyt daleko = rozproszona wiązka, brak penetracji.

Zasada: ogniskuj się precyzyjnie na powierzchni lub minimalnie poniżej (0–0,5 mm).

Typ ruchu wiązki – oscylacja (wibracja promienia)

W nowoczesnych spawarkach laserowych stosuje się ruch oscylacyjny (np. ∞, ⊖, ∼) zamiast czystej linii.
Dzięki temu:

• poprawia się zespolenie na szerszych szczelinach (np. 0,5 mm),

• zwiększa się szerokość spoiny,

• spada ryzyko porów.

Przykład:

• stal 1–2 mm: oscylacja ∞, amplituda 1–2 mm, częstotliwość 50–150 Hz

Typ gazu osłonowego i ciśnienie

Spawarki laserowe wymagają gazu osłonowego (najczęściej argon, hel lub azot).
Zabezpiecza strefę ciekłą przed utlenieniem i poprawia stabilność jeziorka.

Ciśnienie:

• 8–12 L/min dla pracy ręcznej,

• Zbyt małe = porowatość, przebarwienia,

• Zbyt duże = wydmuchiwanie jeziorka.

Zastosowanie drutu – kiedy i po co?

Choć laser może pracować bez materiału dodatkowego, warto używać drutu gdy:

• masz większe szczeliny (powyżej 0,5 mm),

• potrzebujesz zwiększyć objętość spoiny,

• spawasz aluminium lub stal konstrukcyjną o dużych luzach montażowych.

Drut: 0,8–1,2 mm (stal, nierdzewka, aluminium)
Podawanie: 1–3 m/min

Typ i kolor materiału

Różne materiały pochłaniają energię laserową w różnym stopniu.

Wstępne ustawienia startowe (dla OWN Weld 1500 W)

Sprawdź dostępne modele OWN:

Podsumowanie

Parametry pracy spawarki laserowej to fundament jakości spoiny.
Bez ich zrozumienia laser nie będzie narzędziem – tylko kosztowną zabawką.

Najważniejsze:

• dobierz moc do grubości materiału,

• dopasuj prędkość do chłonności i przewodności cieplnej,

• używaj oscylacji tam, gdzie luz montażowy to problem,

• kontroluj gaz, ogniskowanie i ustawienia rękojeści.

Laser to nie magia. To matematyka i fizyka.
Ustawienia = jakość.